Poker na morzu: od Mississippi do Bałtyku — jak gra wyszła na wodę

Missisipi, 1820-tych — kolebka gry

Zanim poker trafił do kasyn, żył na parowcach między Nowym Orleanem a Saint Louis. Hazardziści profesjonalni — riverboat gamblers — grywali z plantatorami i kupcami podczas kilkudniowych podróży. To tam gra zyskała reputację sportu umysłu i… równie silną reputację oszustwa. Niektórzy gracze skakali za burtę, gdy wypływał na jaw ich trud.

Elegancja transatlantycka

Wiek dwudziesty przeniósł grę na salon liniowców oceanicznych. Na pokładach Queen Mary i Normandie salony kartowe stały się sercem życia towarzyskiego — tu grało się nie dla pieniędzy, ale dla towarzystwa, prestiżu i widoku na ocean. To ta tradycja, którą dziś odzyskujemy na naszych pokładach.

Legendy, które naprawdę się zdarzyły

Najbardziej znana historia: w roku 1968 grecki armator Aristotelis Onassis urządził na jachcie Christina O pokerny wieczór, na którym — podobno — Winston Churchill zrezygnował z gry po trzech rozdaniach, mówiąc słynne „wiem, kiedy gra jest nie do wygrania”. Wersje tej historii różnią się w szczegółach, ale właśnie o to chodzi w legendach — każdy stół je opowiada po swojemu.

Bałtyk pisze nowy rozdział

Nasza historia jest krótsza — zaczęła się w 2016 roku, gdy pierwszy rejs pokerowy po Bałtyku wypłynął z Kołobrzegu z 38 graczami. Dziesięć lat później organizujemy dziesiątki wydarzeń rocznie, a nasze stoły widziały wszystko — od zaręczyn przy riverze po turniej, w którym bracia zagrali przeciw sobie w finale.

Tradycja pokera na morzu trwa od dwustu lat. My po prostu jesteśmy tym pokoleniem — z polskim charakterem, bałtyckim tłem i najlepszymi krupierami północy.